اسمبلر

يک کامپيوتر نمی تواند مستقيما زبان اسمبلی را تفسير کند و تنها قادر به اجرای کدهای زبان ماشين است. اسمبلر برنامه ای است که فايل متنی حاوی دستورات اسمبلی را خوانده و نمادهای اسمبلی را به کدهای زبان ماشين تبديل می کند. البته کامپايلرها هم برنامه هائی هستند که عمل مشابه را برای زبان های سطح بالا انجام می دهند، اما اسمبلر به مراتب از کامپايلر ساده تر است، زيرا هرعبارت زبان اسمبلی تنها يک دستورالعمل ماشين را نشان می دهد. عبارات زبان سطح بالا پيچيده تر هستند و ممکن است به دستورالعمل های ماشين بيشتری نياز داشته باشند.

يک تفاوت مهم ديگر بين اسمبلی و زبان های سطح بالا اين است که هر نوع CPU زبان ماشين و زبان اسمبلی مخصوص به خود را دارد. انتقال برنامه های اسمبلی روی معماری های مختلف کامپيوتر به راحتی برنامه های سطح بالا نيست.

محبوب ترين اسمبلرها برای پردازنده ها ی خانواده اينتل عبارتند از:

• ماکرواسمبلر Microsoft’s Assembler MASM
• توربو اسمبلر Borland’s Assembler TASM
• و ASM86

برنامه ديگری که برای رديابی اجرای برنامه و بررسی محتوای حافظه کاربرد دارد ديباگر(Debugger) است که استفاده از آن بهترين راه برای يادگيری برنامه های اسمبلی و روند اجرای آنهاست. ديباگر برنامه ای است که اجازه بررسی ثبات ها و حافظه را بعد از اجرای هر دستور برنامه می دهد و خصوصا برای تست برنامه های اسمبلی مفيد است.

برنامه Debug از جمله ساده ترين ديباگرهاست که توسط MS-DOS عرضه شده است. CodeView همراه با ميکروسافت اسمبلر می آيد که اجازه می دهد کد منبع برنامه ها، بلاک های حافظه و ثبات ها را مشاهده کنيد. Turbo Debugger بورلند هم به همين صورت است.

يک برنامه ديگر همراه با اسمبلر برنامه لينکر(Linker) است که فايل های مجزای توليد شده توسط اسمبلر يا کامپايلر را به يک برنامه اجرائی تبديل می کند. برنامه Link که همراه فايل های MS-DOS می باشد يکی از متداولترين برنامه های لينکر می باشد.

برچسب : ,